سلام بهونه قشنگ من براي زندگي

سلام بهونه قشنگ من براي زندگي آره باز منم

همون ديوونه ي هميشگي

فداي مهربونيات چه مكني با سرنوشت دلم برات

تنگ شده بود اين نامه رو واست نوشت

حال من رو اگه بخواي رنگ گلاي قاليه جاي

نگاهت بد جوري تو صحن چشمام خاليه

ابرا همه پيش منن اينجا هوا پر از غمه از غصه

هام هر چي بگم جون خودت بازم كمه

ديشب دلم گرفته بود رفتم كنار آسمون فرياد زدم

يا تو بيا يا من و پيشت برسون

فداي تو! نمي دوني بي تو چه دردي كشيدم

حقيقت رو واست بگم به آخر خط رسيدم

رفتي و من تنها شدم با غصه هاي زندگيقسمت

تو سفر شد و قسمت من آوارگي

نمي دوني چه قدر دلم تنگه براي ديدنت براي

مهربونيات نوازشات بوسيدنت

به خاطرت مونده يكي هميشه چشم به راهته يه

قلب تنها و كبود هلاك يه نگاهته

من مي دونم همين روزا عشق من از يادت ميره

بعدش خبر ميدن بيا كه داره دوستت ميميره

روزات بلنده يا كوتاه دوست شدي اونجا با كسي

بيشتر از اين من و نذار تو غصه و دلواپسي

يه وقت من و گم نكني تو دود اون شهر غريب يه

سرزمين غربته با صد نيرنگ و فريب

فداي تو يه وقت شبا بي خوابي خستت نكنه غم

غریبی عزيزم زرد و شكستت نكنه

چادر شب لطيف تو از روت شبا پس نزنيتنگ بلور

آب تو يه وقت ناغافل نشكني

اگه واست زحمتي نيست بر سر عهد مون بمون

منم تو رو سپردم دست خداي مهربون

راستي ديروز بارون اومد من و خيالت تر

شديم رفتيم تو قلب آسمون با ابرا همسفر

شديم  از وقتي رفتي آسمونمون پر كبوتره زخم

دلم خوب نشده از وقتي رفتي بد تره

غصه نخور تا تو بياي حال منم اين جوريه سرفه

هاي مكررم مال هواي دوريه

گلدون شمعدوني مونم عجيب واست

دلواپسه مثه يه بچه كه بار اوله ميره مدرسه

تو از خودت برام بگو بدون من خوش ميگذره

؟دلت مي خواد مي اومدم يا تنها رفتي بهتره

از وقتي رفتي تو چشام فقط شده كاسه خون

همش يه چشمم به دره چشم ديگم به آسمون

يادت مي آد گريه هامو ريختم كنار پنجره داد

كشيدم تو رو خدا نامه بده يادت نره

يادت ميآد خنديدي و گفتي حالا بذار برمتو رفتي و

من تا حالا كنار در منتظرم

امروز ديدم ديگه داري من رو فراموش مي كني

فانوس آرزوهامونو داري خاموش ميكني

گفتم واست نامه بدم نگي عجب چه بي وفاست

با اين كه من خوب مي دونم جواب نامه با

خداست  عكساي نازنين تو با چند تا گل كنارمه

يه بغض كهنه چند روزه دائم در انتظارمه

تنها دليل زندگي با يه غمي دوست دارمداغ دلم

تازه ميشه اسمت و وقتي مي آرم

وقتي تو نيستي چه كنم با اين دل بهونه گير مگه

نگفتم چشمات رو از چشم من هيچ وقت نگير

حرف منو به دل نگير همش مال غريبيه تو رفتي

و من غريب شدم چه دنياي عجيبيه

زودتر بيا بدون تو اينجا واسم جهنمه ديوار

خونمون پر از سايه ي غصه و غمه

تحملي كه تو دادي ديگه داره تموم ميشه مگه

نگفتي همه جا ماله مني تا هميشه

دلم واست شور مي زنه اين دل و بي خبر نذار تو

رو خدا با خوبيات رو هيچ دلي اثر نذار

فكر نكني از راه دور دارم سفارش ميكنم به جون

تو فقط دارم يه قدري خواهش ميكنم

اگه بخوام برات بگم شايد بشه صد تا كتاب كه هر

صفحه ش قصه چند تا درده و چند تا عذاب

مي گم شبا ستاره ها تا مي تونن دعات كنن

نورشونو بدرقه پاكي خنده هات كنن

يه شب تو پاييز كه غمت سر به سر دل مي ذاره

جوجو همون كسي كه بيشتر از همه دوست داره

جوجو همون كسي كه بيشتر از همه دوست داره

جوجو همون كسي كه بيشتر از همه دوست داره

جوجو همون كسي كه بيشتر از همه دوست داره

جوجو همون كسي كه بيشتر از همه دوست داره

جوجو همون كسي كه بيشتر از همه دوست داره

جوجو همون كسي كه بيشتر از همه دوست داره

جوجو همون كسي كه بيشتر از همه دوست داره

جوجو همون كسي كه بيشتر از همه دوست داره

يه نگاه ساده مهربون بی ريا ارزشش خيلی بيشتر از يه دنيا ابراز عشق رياييه ...!!!

   "   گر نکوبیم ریشه غم را به سنگ                 هفت رنگش می شود هفتاد رنگ  "

می بینی ؟! همه چیز می گذرد :

آب ٬ ثانیه ٬ روز ٬ عمر ...

اما

عشق می ماند در : قلب من

در : تار و پود این زندگی

-----

دارد باران می بارد

به پاس این همه طراوت ٬

لطفا یک دقیقه چترهایتان را ببندید !

-----

مهربون من !

تا وقتي كه تو هستي، تا لحظه اي كه ياد تو در خاطر من جاريست!
تا زماني كه دستهاي گرمت همراه دستاي خسته اي منه!
تا وقتي كه نگاهت تنها پناهگاه و تكيه گاه نگاه سرگردان منه!
تا زماني كه تو همسفر جاده زندگي من هستي!
تا وقتي كه شونه هاي تو امن ترين جاي دنياست براي من!
من زنده هستم! براي زندگي كردن با تو!

می تونستم با تو باشم ....
مثه سایه مثه رویا....
اما بیدارم و بی تو ....
مثه تو ، تنهای تنها ...

بوسه یعنی عشق من با من بمان!

*******************************************************************

بايد به ته كوچه‌ي دنيا برويم

يا خسته سراغ خواب و رويا برويم

گفتم: چه كنم؟ دلم گرفتار غم است

فرمود: بيا به سمت دريا برويم

2

با اين دل بي‌قرار تنها چه كنم

با زخم عميق و شور غوغا چه كنم

در شهر ميان مردم طايفه نيز

بدجور غريبه‌ام خدايا چه كنم

فرض كنيم پول دو بستنی نداريم

خب! يكی می خريم

يك لب تو، يك لب من

آن قدر جلو می رويم كه لب هايمان

بستنی را فراموش كنند...