امروز دلتنگي هايم را فقط به تو مي گويم. شادي هايم را فقط با تو قسمت ميكنم  و تنها…… تو را مينويسم .امروز با آمدن بهار از نو مي شكفم و صداي نغمه پرندگان را

 با گوش جان مي شنوم و حضور سبز تو را در تك تك گلبرگ هاي شقايق هاي وحشي لمس مي كنم.

امروز دلم بي قرار شكوفه كردن است و تو را بهانه مي كند. تويي كه در زمزمه رودخانه جاري هستي.

امروز چون ماهي كوچكي در تب و تاب  رسيدن به دريا هستم كه تو دريايي و بهانه اي براي بودن.

امروز جويبارها را مي بينم كه با تلاشي عظيم سنگها را مي شكافند و راه خود را باز مي كنند تا جاري  شوند.امروز جوانه ها را مي بينم كه از پس خاك و خس به زحمت سر بيرون مي آورند تا سبز شوند.امروز پرندگان را مي بينم كه به كمك تو لانه مي سازند و نغمه هاي بهشتي سر مي دهند. امروز درختان را مي بينم كه به تو تكيه داده سبزميشوند.جوانه مي زنند و به اميد تابستان راست قامتند.

و امروز خودم را مي بينم كه ميل به جاري شدن دارم…. ميل به راست قامتي…… ميل به سبز شدن و در اين راه تكيه كرده ام به شانه هاي استوار تو. باشد كه حضور سبزت مرا آرامشي دهد وصف ناپذير

ü      رويايي رو ببين كه مي خواي ، جايي برو كه دوست داري ، چيزي باش كه مي خواي باشي ، چون فقط يك جون داري و يك شانس براي اينكه هر چي دوست داري انجام بدي

چقدر زود بریدی و به من بد کردی

  دستخوش ! همسفر ! این بود قرار من و تو ؟

باغ تو مزرعه ی هرزه ترین زمزمه بود

 مفتکی هم نمی ارزید بهار من و تو

آخرین بیت ببین ! قافیه را باختي

 هر چه نفرین غزل هست نثار  تو

      دروغ تو

                          همچون ليموي شيرين

                          طعم خوشي داشت

                                 تورا دوست دارمت

                                گلوي مرا تلخ كرد!